BENZILLA

สองวันสุดท้ายในโตเกียวแล้ว วันที่ 7จะไปรปปงหงิและโตเกียวมิดทาวน์ครับ และตอนเย็นก็ไปฮาราจุกุ(อีกรอบ)

ถึงสถานี Roppongi ขึ้นมาก็มีทางเดินเชื่อมถึง Roppongi Hills เลย

เป็นที่ๆตั้งใจจะมาแต่แรกด้วยเหตุผลง่ายๆว่า โลโก้เจ๋ง (ออกแบบโดย Jonathan Barnbrook) รปปงหงิแปลว่าต้นไม้หกต้น โลโก้เป็นวงกลมหกวง และพอดีกับตัวอักษรกันอย่างแนบเนียนน่ารักและมีไดนามิค สรุปว่าชอบ

ที่นี่เป็นโซนที่ถูกพัฒนาขึ้นใหม่โดยเศรษฐีท่านนึง(จำชื่อไม่ได้) มีMori Art Museum เป็นทีเด็ด(สำหรับผม)

โผล่ขึ้นมาก็จะเจอแมงมุมยักษ์ก่อนเลย วันนี้หนาวมาก ด้วยเพราะลมแรง คือหนาวขนาดว่าตัวสั่นเลยทีเดียว

เดินเข้าไปด้านในเพื่อจะขึ้นไปชมวิวเมืองโตเกียว และชมนิทรรศกาลศิลปะที่จัดอยู่ใน Mori Art Museum (ไม่ได้ไปโตเกียวทาวเวอร์ เพราะเห็นว่าถ้ามาชมวิวที่นี่จะมองเห็นโตเกียวทาวเวอร์ไปในตัวอยู่ดี) ซื้อตั๋วขึ้นไป โดยเป็นตั๋วที่ใช้สำหรับทั้งสองอย่างคือ Tokyo City View กับ Museum

ขึ้นไปถึงก็จะเป็นช๊อปก่อน ซึ่งก็จะมีของนู่นนี่หลายอย่างและมีงานศิลปะของป้า Yayoi แสดงอยู่ด้วย ดูช๊อปเสร็จแบบไม่ได้ซื้ออะไรเลย ขนาดที่ว่าเอ็มอยากได้ตุ๊กตาดอกไม้มุราคามิก็ยังไม่กล้าซื้อ เพราะราคาไม่เห็นน่ารักเหมือนตุ๊กตาเลย...เดินต่อๆมาก็จะเป็นกระจกกว้าง มุมมองแบบพาโนรามา ก็นั่งดูกันไปเพลินดีเพราะไปแต่เช้าคนเลยไม่เยอะ

โตเกียวเป็นเมืองหลวงหลักๆของทวีปเอเซีย ตึกยุบยับดูแล้วหนัก ดูแล้วมีซอกหลืบเยอะแยะ ดูสับสน แต่ก็มีระเบียบมากจนน่าประหลาดใจ ประชากรในโตเกียวมี 30ล้าน มากกว่ากรุงเทพ3เท่า คนเดินกันขวักไขว่ แข่งขันกว่า กดดันกว่า แต่ก็มีที่ว่างพอให้เราได้ไปดูนู่นนี่ใหม่ๆ โดยไม่ต้องมีใครมาวุ่นวายกับเรากระทั่งโทรศัพท์มือถือของเราเอง

ในมิวเซียมตอนนี้เป็นนิทรรศกาลชื่อว่า Medecine and Art ชื่อก็บอกแล้ว แต่ที่สำคัญคือได้เห็นความเป็นไปทางความคิดของมนุษย์ที่พยายามสร้างบางอย่างที่มาช่วยมนุษย์ด้วยกันเอง มีงานตั้งแต่โบราณจริงๆ มี Damien Hirst มีงานinstallationตื่นตา มีงานหนังสั้นดีๆ ดูกันจนตาแฉะเพราะมันเยอะจริงๆ

ออกมาด้านนอกก็จะเจอ TV asahi ด้านหน้ามีลานใหญ่ ๆสวยดี

เสร็จจากที่นี่แล้วเราก็จะไป Tokyo Midtown กันต่อ โดยสามารถเดินไปได้เลยจาก Roppongi Hills ภาพด้านล่างคือระหว่างทางที่เดินไป

ที่จริงเราเดินเลยไปประมาณนึง แต่ก็ได้ไปเจองานสวยๆ สีสดๆติดกำแพงอยู่

เดินไปเจอ Gindacoร้านทาโกะยากิเจ้าอร่อยที่มีที่เอสพลานาด แต่ก็อยากลองกินที่นี่ดู เลยแวะกินเป็นมื้อแรกของวันไปเลย

และแล้วก็มาถึง Tokyo Midtown

เป็นโซนที่ล้อมไปด้วยกลุ่มตึกสูง และด้านหลังเป็นสวนสาธารณะ ที่นี่ดูศิวิไลซ์มาก

เป้าหมายคืออยากเห็น 21_21 design sight (ออกแบบสถาปัตยกรรมโดย Tadao Ando)

สวนสาธารณะมีคนพาหมามาเดินเล่นสบายอารมณ์กันพอสมควร แต่ก็เป็นโซนที่น่ามานั่งเล่นจริงๆ เพราะสภาพแวดล้อมร่มรื่นสบายตา

เดินมาซักพักก็เจอ 21_21 อาคารถูกออกแบบโดยแนวคิดของการพับผ้าผืนเดียว และพื้นผิวหลักก็เป็นปูนเปลือย สวยเนียน

เสร็จแล้วพอมีเวลาก็ไปต่อฮาราจุกุกันอีกทีในช่วงเย็น

เดินอยู่ในซอกตึกก็เจอตึกเพื้ยนที่ดูเหมือนแกลลอรี่คนบ้า ถ้าจะไม่ผิดที่นี่คือ Design Festa ที่เคยเห็นในอินเทอร์เนท ด้านหน้าก็บ้าแล้ว ด้านในก็บ้าพอกัน มันส์มากๆ ยอมรับเลย

เดินต่อไปเพื่อหา Bape Harajuku ซึ่งกว่าจะหาเจอนี่ก็มึนไปหลายรอบ เพราะมันไม่ได้อยู่ในทางที่คนปกติจะเดินเจอได้เลย จนต้องถามทางที่ป้อมตำรวจ เวลาถามให้ถามว่า เบปช๊อปจะง่ายกว่าบอกว่า อะ บาท ติ้ง เอป ช๊อป

BAPE (a bathing ape) ก่อตั้งโดยNigo แฟชั่นดีไซเนอร์ที่มีความสนใจ Pop Culture, Hip-Hop ออกมาเป็นแบรนด์สตรีทแวร์ระดับhi-end ที่จ๊าบเจ๋ง แปลกใหม่อยู่ตลอด และอยู่ครองใจวัยรุ่นมานานถึง 17ปีแล้วนะ

แต่ปรากฏว่าพอไปถึงแล้ว มันก็ปิดซะแล้ว(ว๊อย) เพิ่งปิดไปแค่ 15นาทีเองด้วย เจ็บใจมาก แต่พรุ่งนี้จะมาแก้มือ

ที่สถานีรถไฟมีร้าน designers toy อยู่ด้วย

วันที่ 8 : วันสุดท้ายแล้ว จะขึ้นเครื่องตอนเย็น แต่ตอนเช้าขอบึ่งไปแก้มือ Bapeก่อน รีบออกแต่เช่านั่งรถไฟไป ซึ่งที่จริงไปลงสถานี omotesando จะเจอร้านง่ายกว่า...ไปถึงประมาณ 10.30น. พวกร้านต่างๆก็ยังไม่เปิดกันเท่าไหร่ แวะกินเครปอีกซักที แล้วก็เดินต่อไปยังเป้าหมาย ได้ของเล็กๆออกมา เพราะของใหญ่มีราคาสวนทางกับเงินในกระเป๋าเหลือเกิน แต่ก็ถือว่าได้เห็นของจริงๆแล้ว สะใจ

จากนั้นก็ถึงเวลากลับซะแล้ว ลากกระเป่าลงมา กระเป่าใหญ่มาก หนักด้วย พะรุงพะรังมาก...แล้วก็เดินทางไปสนามบินนาริตะด้วย keisei skyliner เหมือนตอนขามา

ไปถึงก็เช็คอินกระเป้า ปรากฏว่าน้ำหนักเกิน ก็กะแล้วว่าต้องเกิน เลยต้องแบ่งเอาของในกระเป๋าออกมาถือเพียบเลย จากนั้นก็ขึ้นเครื่องบิน...กลับบ้าน

อยากไปอีก

edit @ 28 Mar 2010 13:49:54 by ILL